Galaktyka Panna A (Messier 87)

opo9943c

Panna A (znana także jako Messier 87, M87 lub NGC 4486) jest to wielka galaktyka eliptyczna znajdująca się w gwiazdozbiorze Panny w odległości około 50 milionów lat świetlnych od Ziemi. To największy i najjaśniejszy obiekt znajdujący się w obrębie gromady galaktyk w Pannie. Galaktyka ta została odkryta 18 marca 1781 przez francuskiego astronoma Charlesa Messiera.

Panna A należy do klasy galaktyk aktywnych ze względu na procesy zachodzące w jej jądrze i jest źródłem silnej emisji w szerokim zakresie widmowym, w szczególności radiowym, a także jest najbliższą nam radiogalaktyką. Najnowsze badania sugerują, że masa Messiera 87, zawarta wewnątrz promienia o rozmiarze 32 kpc, wynosi około 1014 mas Słońca. Szacuje się, że M87 może zawierać nawet do 100 bilionów gwiazd.

Dżet w tej galaktyce został zaobserwowany już w roku 1918, gdy Heber Curtis zarejestrował dziwną prostą smugę wychodzącą z centrum galaktyki. Dżet ten rozciąga się na odległość co najmniej 5000 lat świetlnych i świeci w zakresie optycznym, radiowym, rentgenowskim, a także gamma. Ostatnio odkryto również świecenie dżetu w zakresie TeV – wysokoenergetycznego promieniowania gamma – przy pomocy obserwatorium HESS. Świecenie dżetu w zakresie radiowym oraz optycznym spowodowane jest przez promieniowanie synchrotronowe, wysyłane przez wysokoenergetyczne elektrony poruszające się po spiralnych torach wzdłuż pól magnetycznych, po raz pierwszy wykryte w 1956 roku przez Geoffreya R Burbidge’a. Świecenie dżetu w zakresie wyższych energii spowodowane jest najprawdopodobniej zjawiskiem Comptona – ponownymi zderzeniami fotonów synchrotronowych z wysokoenergetycznymi elektronami, jednak możliwa jest też dominująca rola par elektronowo-pozytonowych produkowanych w pobliżu centralnej czarnej dziury.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *